Izložba "Braća Bocarić" u Crnogorskoj galeriji umetnosti Miodrag Dado Đurić

Izložba "Braća Bocarić" u Crnogorskoj galeriji umetnosti Miodrag Dado Đurić

Izložba "Braća Bocarić" biće otvorena u četvrtak, 12. oktobra u 19 časova u Crnogorskoj galeriji umetnosti Miodrag Dado Đurić (I i II sprat) na Cetinju.

Organizator izložbe je Narodni muzej Crne Gore u saradnji sa Muzejom Republike Srpske, Banja Luka. Kustoskinje izložbe su Slavka Mirosavljević i Snežana Ivović.




Stručno vođenje kroz izložbu biće orgranizovano u petak, 13. oktobra u 12:30 časova. O radu Anastasa i Špira Bocarića govoriće kustoskinje izložbe Slavka Mirosavljević i Snežana Ivović.

Reč je o izložbi dela umetnika Anastasa i Špira Bocarića nastalih od kraja XIX veka do tridesetih godina XX veka, a koja motivski obuhvataju portrete, žanr scene, istorijske i religiozne kompozicije.


Anastas Bocarić, Žena u belom


Anastas Bocarić (Budva, 1864 – Perast, 1944) Anastas Bocarić rođen je 1. januara 1864. godine u Budvi, od oca Evanđela Bocarića i majke Anđelke Ričević. Sa četrnaest godina otiskuje se u svet sa željom da uči slikarstvo u Atini. U domovinu se vratio 1883. gdje je na dvoru knjaza Nikole na Cetinju radio portrete knjaževske porodice kao i uglednih građana Budve i Kotora. Venčao se u Zadru 1891. godine sa Anom Tofolo, sa kojom će dobiti sina Savu i kćerke Milicu i Mariju. Sledeće godine u Zagrebu, pored rada na portretima, za tamošnje pravoslavne crkve radio je religiozne kompozicije. U Mostar se preselio 1897. godine gde mu se 1897. pridružio brat Špiro. Njih dvojica su začetnici prvih građanskih portreta u Bosni i Hercegovini. Ubrzo nakon toga, 1897. godine, sa porodicom se preselio u Sarajevo. U to vreme započeo je sliku „Guslar na zboru” zbog koje je pred austrougarskim vlastima morao da beži za Beograd. Godine 1898. izradio je gipsano poprsje knjaza Nikole, pa se pretpostavlja da je te godine ponovo boravio u Crnoj Gori. Na Svetskoj izložbi u Parizu učestvovao je 1900. godine sa slikom „Na razvalinama srpskog carstva”. Iste godine odlazi u Carigrad gde se bavi pedagoškim radom u srpskoj školi. U njoj će biti direktor do 1905. godine. U tom periodu u Carigradu radi po narudžbini za cara Menelika grb Etiopije, koji je bio u zvaničnoj upotrebi do 1974. godine. Sa pedagoškim radom nastavio je u Skoplju u periodu od 1906. do 1908 godine, da bi godinu dana nakon toga prešao u Solun gde je vodio Školu za balkanske umetnosti. U periodu 1911–1932. živeo je u Novom Sadu gde je radio kao profesor u Ženskoj školi. Intenzivirao je rad na religioznim kompozicijama i slikao portrete uglednih Vojvođana. Godine 1932. preselio se u Perast, gde je radio uglavnom portrete. Preminuo je 17. aprila 1944. godine u Perastu.


Špiro Bocarić, Žena sa šeširom


Spiridon Špiro Bocarić (Budva, 1876 – Banja Luka, 1941) Spiridon Špiro Bocarić rođen je 24. maja 1876. godine u Budvi, kao mlađi sin Evanđela i Anđelike Ričević. Pridružio se bratu Anastasu u Zagrebu 1892, i kao šesnaestogodišnjak naslikao „Portret devojčice”. Pohađao je Studio Scuola Disegno u Veneciji 1894. godine. Godinu dana nakon toga prešao je na Regio Istituto di Belle Arti u Veneciji. Vratio se 1896. u Budvu gde je naslikao nekoliko portreta. Iduće godine preselio se Mostar, gde je radio portrete uglednih građana. U periodu od 1897. do 1914. živeo je u Sarajevu. Tokom 1898. kratko je boravio u Vojvodini, u Novom Bečeju, a iste godine je naslikao portret prote Mladena Boberića. Od 1899. do 1914. godine uradio je veliki broj portreta bogatih trgovaca i članova njihovih porodica, zvaničnika i crkvenih velikodostojnika. U crkvi u Ilijašu 1900. godine naslikao je ikonostas. Izlagao je 1906. na Drugoj jugoslovenskoj izložbi u Sofiji, slike: „Odmor pri oranju“ i „Ciganče sa Gorice“. Objavio je 1910. godine tekst „Pred Rimsku izložbu“ u „Bosanskoj vili“ . Iste godine je za sarajevski hotel „Evropa“, koji je bio vlasništvu trgovca Gligorija Jeftanovića, naslikao tri slike velikog formata  „Pogled sa Alifakovca“, „Tri devojčice na česmi“ i „Stećci“. Proteran je 1914. iz Sarajeva u Banja Luku, kao politički nepodobna ličnost. Dobio je kćerku Jelenu u kratkoj vezi sa Marijom Živković 1915. godine. Tokom 1919. putovao je u Austriju, Italiju i Češku, I izrađivao je razglednice po motivima njegovih slika. Izlagao je 1920. u Zagrebu u salonu Ullrih sa Ivanom Tišovim i Josom Bužanom, a tri godine kasnije u Vinkovcima u salonu Ullrih. Izlagao je 1925. u Zagrebu u salonu Ullrih sa Milenkom D. Đurićem. Postavljen je 1930. za prvog upravnika Muzeja Vrbaske banovine u Banjaluci. Za Narodno pozorište Vrbaske banovine, izradio je nacrte za kostime u predstavi „Požar strasti“, premijera održana u sezoni 1932/33. Učestvovao je u inicijativi Društva „Zmijanje“ za izradu spomenika Petru Kočiću 1932. godine. Jedan je od osnivača Rotary kluba Banja Luka 1934. godine. Od 1937. do 1941. bio je predsednik Rotary kluba Banja Luka. Uradio je Ilustrovani turistički vodič Vrbaske banovine na četiri jezika 1937. Iste godine snimio je dokumentarni film „Gradovi i predeli Vrbaske banovine“. Knjiga „Ornamentika Vrbaske banovine“ pripremljena je za štampu u Ljubljani 1941. godine. 1941 – okupacione vlasti Nezavisne Države Hrvatske u Banja Luci 4. jula su smenile i uhapsile Špira Bocarića. Prema većini izvora, sproveden je u Gospić, gde je 19. jula i ubijen.

Izložba će biti otvorena do 12. novembra 2017. godine.

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

Perfection is attained by slow degrees; it requires the hand of time.
 

Voltaire više
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services