Izložba slika "Visoko, više, kroz beline" Momira Kneževića

Izložba slika "Visoko, više, kroz beline" Momira Kneževića

Samostalne izložba slika "Visoko, više, kroz beline" Momira Kneževića, biće otvorena u ponedeljak, 15. oktobra u 19 časova u galeriji SULUJ (Terazije 26, 2. sprat).

 

 

 

 

Umetnik srednje generacije, ciklusom slika ulja na platnu, srednjeg i većeg formata, putem apstrakcije nagoveštava datost predela rodnih Petrovića, konsekventno izražene kroz fine varijacije bele ili najtananije ne boje, sa najvećim dijapazonom nijansiranosti i moći apsorbcije svetlosti. Priroda je ovde tretirana kao široka kosmička metafora kreacije čija se snaga uvek obnavlja...

Momir Knežević, rođen je 1949. godine u Petrovićima, Crna Gora. Učio je zidno slikarstvo kod slikara Nauma Andrića. Diplomirao je 1981. godine na Nastavničkom fakultetu u Nikšiću. 1982/83.godine studirao je na Akademiji likovnih umetnosti u Pragu. Diplomirao je 1986. godine na Akademiji umetnosti u Prištini. 1986/87. godine radio je kao asistent-saradnik vajarskog ateljea kod Stevana Luketića u Zagrebu. 1988/89. godine radio je kao asistent-saradnik slikarakog ateljea kod Eda Murtića u Zagrebu. 1988/89. godine proveo je na Akademiji “San Fernando” u Madridu kao stipendista Španske vlade za slikarstvo. Dobitnik je 10 nagrada i pohvala za slikarstvo. Izlagao je kopije fresaka na 12 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Izlagao je slike na 58 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Učestvovao je na više od 300 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Radio je kao profesor na Fakultetu umetnosti u Prištini i na Likovnoj akademiji u Trebinju. Član je udruženja likovnih umjetnika Crne Gore i Srbije.

Visoko, više, kroz beline
Momir Knežević slike – ulja na platnu
2017/2018

Samostalna izložba slika Momira Kneževića, koja nosi broj u nizu od preko sedamdeset, retkost je u našem kulturnom okruženju, čak i kod autora koji su nestali sa zivotne scene kao miljenici publike, struke i vlasti... Paradoksalno je da Knežević nikada nije bio ni blizu takvog statusa, bez obzira na mladost provedenu u strasnom učenju i manastirskoj praksi, potom  na usavršavanju u ex Jugoslaviji kod velikih majstora visoke moderne, inostranstvu (uz stipendije) u Srednjoj Evropi i Španiji, a potom i pedagoški rad na univerzitetima regiona. Kao da ga je celokupna karijera, koja još uvek dobija jake zamahe, po svojoj suštini kontroverzna, vodila kroz meandre umesto vertikalno ka slavi i samobrendiranju, objektivno vrhunske umetničke pojave kao što je njegova. Umetnikovo slikarsko delo se lagano, gotovo nevidljivim pomacima približava osvajanju nekog meta realnog sveta, koji više i nije senzualno niti apstraktno reflektovana datost predela rodnih Petrovića. Sreto Bošnjak je pisao da Momir slika „poput prirode“ odnosno u dosluhu sa silama kreacije koje formiraju kamenjar, „crvene stene“, atmosferu, duboko zelenilo submediteranskog podneblja, hvatajući, pre svega, ritam sazvučja svih njih, strukturijajući poteze četkom u skladu sa sopstvenim damarima percepcije...
Pred nama je recentni opus u čijem je središtu reinkarnacija sudbinske povezanosti sa rodnim predelom, konsekventno izražena kroz fine varijacije bele ili najtananije ne boje, sa najvećim dijapazonom nijansiranosti i moći apsorbcije svetlosti. U Kneževićevom novom slikarstvu nostalgija za zavičajnim predelom ravna je nespoznajnoj, duhovnoj vezi smrtnika sa Bogom, koji nije predstava ljubavi već ona sama – apsolutna i čista poput beline... Ciklus slika koji je pred nama stoga ne bi trebalo shvatiti ni kao inspiraciju prirodom ni kao promenu prizme kroz koju se ona evocira ili rekonstruiše bojom, ritmom, kompozicijom. Priroda je ovde široka kosmička metafora kreacije čija se snaga uvek obnavlja, pokrećući se iz pravca od tla ka nebu i od neba ka tlu, dajući nam kratkotrajnu iluziju da smo uzleteli izvan ovozemaljske datosti. Ukoliko pažljivo pogledamo platna, posebno velikog formata, shvatićemo da se pred nama odigrava entropija - proces širenja u svim dimenzijama, te da je umetnik na pragu nalaženja sasvim lične perspektive, ili bolje rečeno sinteze zamišljenih perspektivnih žarišta. Specifičan metod građenja slike rezultira da se percepcija onoga  gore ili dole, visoko ili duboko, više ne razlučuje te smo, istovremeno, odvučeni i u njeno središte i na njenu periferiju. Kao da stojimo u tačci ukrštanja tla i neba, obasjani difuznom belom svetlošću. Tada možemo da, istina ograničeno, spoznamo paradoksalnu harmoniju slikarstva apstrakcije Momira Kneževića i njegovog dubokog poštovanja prema srednjevekovnom fresko slikarstvu...

Mirjana Bajić - istoričar umetnosti i likovni kritičar ,oktobar 2018

Izložba će biti otvorena do 27. oktobra 2018. godine.

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

Perfection is attained by slow degrees; it requires the hand of time.
 

Voltaire više
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services
text